Ninh Binh, bana sevmeyi öğreten topraklar.

Gönderi kodu: ab0e4acada934eb2865a8ed5903a941e

Birim: Birey

Oluşturma yeri: Hamlet 7, Xã Khánh Hội, Ninh Bình, Việt Nam

Çocukluğum, fırtınalı gecelerde her şeyin aile olduğu, sazdan çatılı, kerpiç duvarlı bir evde geçti. Her fırtına geldiğinde, anne ve babamın evin yıkılmasından korkarak, evi destekleyen direklere tutunmalarını izlerdim. Üç kardeşim ve ben büyük bir sepete konulur, yağmurlukla örtülür ve yatağın altına, en güvenli yere itilirdik. Fırtınalardan sonra seller gelir, anne ve babamın ayakları sudan ağrır ve kaşınırdı. Üç kardeşim ve ben, evin ortasında, suyla çevrili yüksek bir masaya oturtulur ve bütün gün tek işimiz ördekleri duvarları gagalamalarını engellemek için kovalamaktı. O zamanlar, genç kalbimde bir hayal filizlenmeye başlamıştı: "Keşke 18. Kral Hùng Vương'un kızı Mị Nương olsaydım, Thủy Tinh ile evlenseydim de artık fırtınalar, gök gürültüsü ve seller olmazdı, anne babam ve köylüler de artık acı çekmek zorunda kalmazdı..." Şimdi, yetişkin bir insan olarak, bu hayalin gerçekleşmesine gerek olmadığını biliyorum. Bunun sebebi fırtınaların dinmiş olması değil, sudan bile daha büyük bir güç bulmuş olmam: İnsan sevgisinin gücü. Fırtınalar ne kadar şiddetli olursa olsun, insan sevgisini boğamaz; her şeyin ortasında, bağları güçlendirir, "bir at acı çektiğinde, bütün sürü acı çeker." O fırtınalı günleri düşündüğümde, artık acı değil, sadece mutluluk ve gurur hissediyorum. Mutluluk, korunaklı bir çocukluk geçirmemden, sevgi içinde büyümemden kaynaklanıyor; gurur ise kalbimdeki Lac Hong kanının bana fırtınaları insanlığın iyiliğinin gücüne dönüştürmeyi öğretmesinden geliyor.